سلام به همه دوستان خوبم.

خلاصه و مختصر: دیگر نایی برای نوشتن از هنر ندارم. اگر دلبستگی به این وبم نبود و اگر " نوشتن یک سلاح نبود" قطعا این وب رو تعطیل می کردم.

چه طور می توانم از هنر بنویسم در حالیکه اگر 1 روز حقوق بچه ها دیر شود پول خرید نان را ندارند...

چه طور می توانم از هنر بنویسم در حالیکه اکثر کسانی که در مقام هنرند بویی از آن نبرده اند و هنرمندان به فکر سیر کردن زن و بچه اند...

چه بنوسم؟ 

از سریال کاملا مضحک قلب یخی بنویسم یا برنامه 7 که موضوع برنامه هر هفته را از بالا خط می گیرند

یا از فیلم بسیار زیبای اخراجی ها 3 که تا کنون 3 با روی آنتن رفته و احتمالا اصغر فرهادی با گرفتن اسکار حق ده نمکی را خورده...

این گوی و میدان هنر در دستان شماست و مردم تشنه کار شما اما به یاد داشته باشیم هیچ میزی ماندگار نیست....

نوشتن یک سلاح است و هر کس آن را ندارد....

 "تا ثریا"ساخته جدید سیروس مقدم روز های پایانی پخش خود را سپری کرد.

"تا ثریا"با وجود ضعف های فاحش و فراوانی چون کارگردانی و بازیگری و فیلم نامه نسباتا متفاوت ظاهر شد.

کارگردان با حرکت های اضافی و کاملا بی جهت دوربین  چشمان مخاطب مورد آزار قرار می داد و همچنین بازی بسیار ضعیف گروهی از بازیگران این سریال کاملا واضح و قابل احساس بود.

بازی شخصیت رضا  بسیار ضعیف بوده  تا جایی که حتی در حد یک "تیپ" هم نتوانست ایفای نقش کند و همچنین در فیلمنامه حضور کاملا بی خود و بی جهت کاراکتری مثله خواهر علی آقا به چشم می خورد و هزار و یک ضعف دیگر.

این عوامل دست در دست هم دادند تا" تا ثریا" اثری کاملا ضعیف شود اما هیچ گاه حرف جدید این سریال را نمیتوان نادیده گرفت. معضلی که هم اکنون  اکثر مردم ایران هر کدام به نوعی در حال دست و پنجه نرم کردن با آن هستند و شاید سیستم بانک داری ما! 

ربا موضوعی که به هیچ عنوان به طور جد به آن پرداخته نشد.بلای خانمان سوزی که تمام مردم را تهدید می کند.

 اینجانب تا ثریا را  با وجود ضعف های فراوان در فیلم نامه و کارگردانی یک اثر مقدس می نامم. اثری که در آن به تمام مردم ایران هشدار  می دهد در مورد بلای خانمان سوزی که هر یک به نوعی با آن دست و پنچه نرم می کنند.

تفاوت زیادی که این سریال با سریالهای دیگر داشت موجب انتقاد نهادهای مختلف شده...  اعترضی که به دلیل محتوای تلخ سریال و لحظات دراماتیکی که بارها مخاطب را آزار داد و گاهی هم بر چسب ضد دینی به این سریال زدند.

برچسبی که برخی ناشی از این می دانستند که در قسمت آخر در هنگاه رفتن به خواستگاری هنگامی که در سکانسهایی از سریال اختلاف طبقاتی را تصوربر کشید و باز نکردن در توسط صاحب خانه غرور ثریا و پسرش را زیر سوال برد 

بر چسب ضد دینی از این موضوع حکایت می کرد که اگر پویا با دخترک دوست می ماند و تمایلی به شرعی شدن ارتباط نداشت و همچنین مبلغی که جهت رد مزالم پرداخت شد باعث شد تا ثریا از جهت مالی ضعیف شود و نکته جالب این که برخی معتقدند که اگر ثریا مومن و چادری نبود چادرش زیر پای سرهنگ گیر نمی کرد و ....

بسیاری از این نقد ها جای تاسف دارد و فقط در جهت تخریب سریال است و با اهدافی خاص.

آیا رابطه ای که به دلیل اختلاف طبقاتی و فرهنگی بر قرار شده و مشخصا خانواده دختر در آینده با آن مخالفت می کردند بهتر بود ادامه پیدا نمی کرد ؟

آیا همیشه  سریال های ما باید بالیوودی و هندی به پایان برسند ؟ 

گاهی برای اثر گذاری و القای حقیقت های اجتماع لازم است تا جایی که می توان حقایق را تلخ نشان داد تا بلکه در جامعه اثر کند و یقینا"تا ثریا" با وجود ضعف های بسیا اثر خود را گذاشته.

باشد که چنین حقایق تلخی با کارگردانی شایسته و لایق جلوی دوربین بروند...

و این اظهار با واکنش جمعی از بازیگران سینمای ایران رو به رو شد که طی بیانیه ای اعلام کردند :

جناب آقای سلحشور، از اینکه می‌بینیم آن همه پرداختن به زوایای نورانی زندگی پیامبران و سرمشق قرار دادن منش ایشان تاثیری در کلامتان نداشته، و در نهایت شهرتتان را از نفرت‌پراکنی و بی‌ادبی در برابر هم‌نوعانتان به دست آورده‌اید، بسیار متاسفیم.»

ای کاش لطف کنید سینمایی را که خجالت می‌کشیم بگوییم شما را یاد کجا می‌اندازد به حال خود رها کنید، شاید که رستگار شوید و آرامش و صلح و محبت به وجدان نگرانتان بازگردد.

و استاد انتظامی در گفتگو با ایسنا اظهار داشته است: 

در هر صورت امید به این داریم همانطور که فضای اظهار نظر در کشور یک فضای مملو از دموکراسی است این فضا در ارتباط با جریانات دیگر و توقیف بعضی فیلمها و... نفوذ کند تا شاید تحقق کند یک فضای آرمانی در هنر

اکران فیلم «گزارش یک جشن» آخرین ساخته ابراهیم حاتمی کیا هم اکنون به حالت معلق باقی ست.تکلیف اکران گزارش یک جشن با وجود هفت ماه که از جشنواره فیلم فجر گذشته هنوز مشخص نیست و در حال حاضر از ظواهر پیداست که این فیلم با مخالفت مقامات رد بالا روبه روست.

و چه سخت است متحمل شدن رنج و زحمت سالیانه برای نوشتن فیلم نامه و ساخت یک فیلم و چه سخت تر است که بعد تحمل تمام مرارت ها و سختی ها متوجه معلق ماندن اکران فیلم شوی.

بعد از 5 سال توقیف فیلم " به رنگ ارغوان " حال نوبت به ساخته جدید حاتمی کیا " گزارش یک جشن"رسیده است.  شاید سوالی پیش بیاید که اگر آقایان موافق اکران یک سری فیلم ها نیستند پس چرا مجوز به فیلم نامه و ساخت و ... می دهند و هنگامی که فیلم آماده اکران می شود مخالفت خود را اعلام می کنند؟ آیا به دور از انصاف نیست ؟

در حال حاضر ما جزو معدود کشورهایی هستیم که هنرمندان را بازیچه بازیهای کثیف سیاسی خود می کنیم و بسیار راحت و آسوده هنرمند را زیر پا می گذاریم.در حال حاضر  کشور های خارجی بودجه های سنگینی صرف ساخت فیلم های خود می کنند و بارها با این بودجه ها هنرمندانشان فیلمهایی می سازند که بر خلاف سیاست های مدیرانشان است اما آیا مدیران و مقامات آن کشور ها هم چون ما عمل می کنند؟

در حال حاضر ابراهیم حاتمی کیا طبق مصاحبه با شهروند امروز در وضعیت روحی بدی به سر می برد و دست و  دلش به ساخت اثری جدیدی نمی رود اما هنوز به اکران فیلمش امید دارد دل پری دارد و بسیار خسته است.

با امید به روزی که نگاه مدیران به هنرمندان رنگ زیبایی به خود گیرد...

مختصر و مفید:

در ماه مبارک رمضان امسال شاهد سریال های کاملا کلیشه ای بودیم که در کل پیام اخلاقی این سریالها به بهشت رفتن دختران چادری، تکنیک های رفتن به خواب دوستانمان،پست بودن پسران خوش تیپ پولدار و صاف و سادگی دختران و بهشت رفتن پسران با ریش اشاره دارد. 

نکته جالب و حائز اهمیت در سریال های امسال این بوده که از 5 سریال موجود چهار سریال کاملا ماورائی و تخیلی بوده اندو البته تخیلاتی که آمیخته با حقیقت بوده اند.

و ما با افتخار در رقابت با سریالهای هالیوودی هستیم. در رقابت با سریالهایی که بودجه 1 اپیزود آن برابر با هزینه کل تولید یک سریال ایرانی نیست.

و بهتر است در حال حاضر به جای نگرانی برای پر مخاطب بودن سریال های هالیوودی و کانال های مختلف ماهواره ای بیشتر و بیشتر تمرکزمان را روی فیلم نامه ها و تولید سریال های فاخر کنیم .

نمایش کافه ای "مرگ را با تو سخنی نیست" به متفاوت ترین شکل ممکن در کافی شاپ های سراسر  تهران اجرا خواهد شد. این نمایش به کارگردانی محمد محقق منتظری اجرا خواهد. مرگ را با تو سخنی نیست یک تئاتر متفاوت است که  توسط یک کارگردان متفاوت با سورپیریز های مختلف به اجرا خواهد درامد. بدون شک از دیدن این تئاتر جذاب لذت خواهید برد.

اجرای کافه ای

نمایش : (مرگ را با تو سخنی نیست )

کارگردان: محمد محقق منتظری

نویسنده : مریم حیدری

بازیگران به ترتیب حروف الفبا:

هاشم اسماعیلی

عاطفه جمالی

آبان حسین آبادی

مریم رها

حسین سپهرنژاد

علیرضا صنعتی

محمد محقق منتظری

زمان: از هفتم خرداد لغایت دوازدهم خرداد ساعت : 20

مکان ها:

شنبه 7 خرداد: کافه گارنو: ضلع شمالی میدان ولی عصر – جنب اداره پست – پاساژ دبی – طبقه اول

یکشنبه 8 خرداد : کافه مرچ : میدان ولی عصر- خیابان کریم خان- خیابان به آفرین- کوچه شقایق-پلاک1

دوشنبه 9 خرداد: کافه ورتا: خیابان انقلاب- بین وصال و قدس- پلاک 989

سه شنبه 10 خرداد: کافه لورکا : ضلع جنوب شرقی پارک دانشجو

چهارشنبه 11خرداد: کافه وینو: ابتدای فلسطین جنوبی- کوچه پشن- پلاک17

پنج شنبه 12 خرداد: آوانسن: خیابان طالقانی –بعد از تقاطع ولی عصر تماشاخانه طهران- پاتوق هنرمندان

پرویز پرستويي: امثال ده نمكي براي من مثل موتور سوارهايي هستند كه دود موتورشان امثال حاج كاظمها را ازار می دهد

فیلمهای اخراجی ها ۳ و جدایی نادر از سیمین در سینماهای کشور در حال اکران هستند. دو فیلمی که از نظر کیفی در دو نقطه متضاد قرار دارند. اخراجی ها ۳ اثر حقیری که در آن تنها هدف نشانه رفتن جیب مخاطب است. اخراجی ها ۳ فیلمی که در آن به قسمت اعظمی از مردم به شدت توهین می شود و فیلمی که اتفاقات انتخابات سال ۸۸ را آمیخته شده با تخیلات کارگردانش به تصویر کشیده.در این کمدی مبتذل از آهنگ های مختلف شیش و هشتی برای جذب مخاطب استفاده شده و در نهایت حیف وقت و هزینه ای که برای دیدن اخرا جی ها ۳ صرف می شود. و در نقطه مقابل این فیلم مبتذل یک اثر فاخر ایرانی به نام جدایی نادر از سیمین قرار دارد. فیلمی که اکثر جوایز جشنواره فجر را درو کرده و فیلمی که جایزه جشنواره برلین را دریافت کرده. جدایی نادر از سیمین فیلمی ست که در آن گوشه ای از وقایع تلخ جامعه به تصویر کشیده شده و این فیلم در سینما های آلمان در رقابت با فیلم های هالیوودی در حال اکران است. فیلمی که بدون شک از دیدن آن لذت خواهید برد و در آن با حقایقی تلخ در جامعه آشنا خواهید شد.

اجرای دایره گچی به کارگردانی حمید پور آذری در سال ۹۰ ادامه خواهد داشت.نمایشی که دکتر علی رفیعی و حمید سمندریان و بسیاری از هنرمندان با دیدنش شگفت زده شدند. در کنار هنرمندان نخبگان و فرهیختگان جامعه نیز تمایل بسیار زیادی برای دیدن دایره گچی نشان داده اند. تا حدی که رئیس ایرانسل پس از اتمام سفرش در آفریقای جنوبی به دیدن دایره گچی رفت.

بدون شک دایره گچی پر مخاطب ترین تئاتر در حال حاضر ایران است که بدون هیچ حمایتی در فرهنگسرای بهمن اجرا می شود.

شهرداری که از کار آقای مهرجویی که در ایرانشهر در حال اجراست با وجود بلیط ۲۰ هزار توامانی بی چون چرا حمایت کرده. کاری که تمام منتقدان به شدت از آن انتقاد کردند و در مقابل دایره گچی نمایشی که حتی یک نقد منفی هم در ارتباط با آن نمی توان پیدا کرد و چه بسیار با عدم حمایت شهر داری رو به رو شده. این عدم حمایت تا جایی ادامه پیدا می کند که حتی ۱ ریال هم کمک هزینه برای کار در نظر گرفته نشده!

و در آخر تنها و تنها می گویم : دیدن دایره گچی یک لیاقت می خواهد که هر کس آن را ندارد

دوستان خوبم پیشاپیش فرا رسیدن سال ۹۰رو به شما تبریک می گم و امیدوارم که در سال ۹۰ به تمام اهداف خودتون برسید.  وبلاگ " نوشتن یک سلاح است و هر کس آن راندارد"  وبلاگی با رویکرد شخصی می باشد که سعی دارم اتفاقات و رویداد های تئاتری و سینمایی را بیان کنم و همچنین سعی دارم مخاطبان رو  با مقوله نمایشنامه نویسی آشنا کنم. دوستان خوبم در این ارتباط هر انتقاد و پیشنهادی که دارند می توانند از طریق نظرات من رو در جریان قرار بدهند و امیدوارم که در این وب بتونم تا احساسات هنری مخاطبانم رو ارضاء کنم.و در آخر امیدوارم در فضای هنر حمایت ها و عدم  حمایت ها بر اساس کیفیت کار هنری باشه نه رابطه های هنری! با تشکر

مسعود ده نمکی کارگردان اخراجی ها با خوش خیالی و اعتماد به نفس به سراغ ساخت اخراجی ۳ رفت.

فیلمی که با کارگردانی بسیار بریخت و توهین به مخاطب در روز آخر جشنواره اکران شد. فیلمی که با آهنگ های شاد سعی کرده بود که به مخاطبان خود خنده کاذب هدیه دهد. فیلمی که در آن ده نمکی به شدت توهین می کند به کسانی که به نامزدهایی خاص در انتخابات رای دادند. فیلمی که اگر داده می شد به دوستانی که منتاژ فیلم عروسی می کنند قطعا بهتر تدوین و منتاژ می شد. دقیقا ده نمکی در اخراجی ها ۳ تنها هدفش نشانه رفتن جیب مخاطب است و فیلم نامه بسیار مبتذل و کثیفی نوشته.که صد البته فیلم نامه ای ننوشته. وی دقیقا اتفاقات انتخابات ۸۸ را آن طور که دوست داشت و دوست دارند... به نفع یک سری آقایان به تصویر کشید. مسعود ده نمکی که فیلم فقر و فحشا را ساخت دقیقا در نقطه مقابل به سراغ اخراجی ها ۳ رفت.

نکته جالب این بوده که آقای کارگردان چون می دانست این فیلم به خاطر نسخه های قبلیش تا حدودی پرفروش خواهد شد خودش تهیه کنندگی این کار مبتذل را به عهده گرفت.یا شاید اگر بخوهم لغب با ادبانه ای به این فیلم بدهم می توانم بگویم اخراجی ها ۳ یک فیلم فارسی عالیست...

گاه گداری ما انسا نها فراموش می کنیم که کی بودیم و به کجا می رویم و تا وقتی که قضیه مادیات به وسط کشیده می شود حاضر به ساختن هر فیلم مبتذلی هستیم که در آن به جوانان به شدت توهین می شود. فیلمی که به زور آب تف و ... در روز آخر جشنواره نسخه دی وی دی آن به اکران در آمد...

فیلمی که ظاهرا آقای کارگردان جرات نکرد آن را در برج میلاد اکران کند...!

 فیلمی که اگر آهنگ سوسن خانوم و همه چی آرومه رو از آن حذف کنیم، دیگر چیزی برای گفتن نخواهد داشت. حدود ۳۰ دقیقه این اثر مبتذل آهنگ های شیش و هشتی ست و کارگردان مذهبی در این فیلم پاراتی و مهمانی را به تصویر می کشد که طرفداران نامزد خاص انتخاباتی در آن حضو دارند. حیف وقت و زمانی که پای دیدن این فیلم هدر دادیم و صد البته این اثر کثیف مانند سری قبل خود فروش نخواهد کرد. انقدر این فیلم کراحت بار بوده که اکثر مردم در سینما فیلم را هو کردند و کف زدند. که البته کارگردان این فیلم احتمالا کف زدن ها را به نشانه رضایت مخاطب می داند نه بیزاری...

به یاد آور که از کجا آمده ای و به کجا می روی...

دایره گچی قفقازی به کارگردانی حمید پور آذری با حضور 80 بازیگر بالاخره اجرا شد.

نمیدانم چگونه بنویسم و از چه لغات برای تحلیل کار استفاده کنم.

قلم من شرمنده و قاصر است از بیان و توصیف دایره گچی قفقازی.

اما با این حال خواهم وگفت و خواهم نوشت...

حمید پور آذری شگفت انگیز ترین تئاتر چند ساله ایران را روی صحنه برد. حمید پور آذری در دایره گچی آن چنان مخاطب خود را  مست و گیچ حادثه های درام کار می کند که همه  و همه از دیدن این کار به شدت شکه و شگفت زده می شوند.حمید در دایره گچی احساس مخاطبان خود را در مشت خود می گیرد و همه مخاطبان را واردار به پرواز می کند. اغراغ نمی کنم و عین حقیقت رامی نویسم که اگر علاقه به پرواز و حوادث غیر قابل پیش بینی دارید اگر به تئاتر مدرنیزه علاقه دارید می توانید فقط یک بار دایره گچی را ببینید.در حقیقت حمل بر خود خواهی ست که بیش از یک بار دایره گچی را ببینید و بهتر است اجازه دهیم اشخاص دیگری که این کار را ندیده اند به دیدن این نمایش شگفت انگیز بروند.اما اینجانب با تمام شرمندگی این خود خواهی را به خرج خواهم داد...!

حمید پور آذری در دایره گچی مخاطب را به نوعی ابزاری برای اجرای کار قرار می دهد و این ارزش و شخصیت را به مخاطب می دهد که احساس کند او هم یکی از بازیگران دایره گچیست.

 حمید پور آذری با خود خواهی تمام آن چنان توانایی های خود را به رخ مخاطب می کشد که بعد از کار ساعت ها شکه خواهید بود. تمام اتفاقاتی که انتظار آن را ندارید در دایره گچی به وقوع خوهد پیوست. حمید شمار را به  دنیایی پراواز می دهد که تنها خو و خودش را به رخ شما می کشد.

بازی ها و روند داستان در کار حمید در مقابل کارگردانی اصلا مهم نیست. و تمام بازیگران و موسیقی زنده کار المانهایی هستند برای این که حمید پور آذری توانایی های خود را به رخ مخاطب بکشد. حمید با این سبک کارگردانی که من این جسارت را به خودم می دهم و اسمش را تئاتر مدرنیزه  میگذارم شما مخاطبان را در مشت خود می گیرد و در جایی تمام مخاطبان را رو سن پرتاب می کند...

هیجان روی صحنه تئاتر را در کار حمید می توان تجربه نمود و در حقیقت حمید از معدود هنرمندان خلاق است. و در مقابل هنر مند نما ها چه بسیار هستند...

حمید با تمام شهرتی که دارد باز به سراغ نوجوانان و جوانانی رفته که کم تجربه و عاشق تئاتر هستند. و دراین کار از هنرپیشه معروف و اسم و رسم دار استفاده نکرده و این  دلیلی برای خود خواه نبودن حمید شمرده می شود که از هنرپیشه هایی به اصطلاح ژیگول و معروف برای جذب مخاطب استفاده نکرده و تنها به تواناهای خود و گروهش پرداخته.و اگر هم در کارش می بینیم که  تنها اوست که خود نمایی می کند و توانایی هایش به رخ مخاطب کشیده می شود تنها حقیققت حمید است و بس.حقیقت توانایی های بسیار زیاد و خلاقانه اوست

امیدوارم لطف دوستان مسئول شامل حال دایره گچی نشود و اجازه دهند تا حد امکان این کار اجرا شود.چون در کار قبلی حمید(دور دو فرمان) لطف مسئولین شامل حالش شد و کار بعد از چند اچرا متوقف شد...

شما می توانید یک تئاتر مدرن و روز را با پرواز در فرهنگسرای بهمن احساس کنید. اما باز می گویم  در دایره گچی انتظار هر اتفاق را داشته باشید!

این تئاتر مدرنیزه هر روزه در فرهنگ سرای بهمن ساعت 18:30 به روی صحنه می رود و طعم واقی پرواز،هیجان،نقد حقیقت ها ی جامعه امروز، در غالب موسیقی رپ زنده و بازی بازیگران  توسط مخاب چشیده خواهد شد.

رزرو: 09127934783 ( دوستان علاقه مند برای تماشای این نمایش از چند روز قبل حتما باید بلیط رزوو کنند چون ظرفیت پذریش مخاطب در هر اجرا بسیار محدود است و متقاضی برای دیدن کار زیاد)(تماس جهت رزرو از ۲۳ بهمن به بعد)

در آخر فقط می توانم یک جمله را بگویم و آن این است:

دیدن دایره گچی قفقازی یک لیاقت می خواهد که هر کس آن را ندارد...

همان طور که در جریان هستید در بسیاری از برنامه های سیاسی که از سیما روی آنتن می رود از سریالهای هالیوودی به شدت انتقاد شده.این انتقاد ها  تا جایی  پیش رفته که از معروفترین سریالهای هالیوونی به عنوان عاملی برای خراب کردن جوان های ایرانی نام برده میشه.این انتقاد تا جایی ادامه پیدا کرده که تیکه های سریالهای لاست و  فرار از زندان رو پخش کردند. و مسئولین محترم بر این عقیده هستند که این سریالها فقط برای جوونای ایرانی ساخته شده و به  قصد  تخریب اونها. در اینجا  ناخواسته چند سوال پیش می آد؟

 ۱- یعنی سریالهایی مثل فرار از زندان که در سرار دنیا محبوب شده و سریال همچون لاست که برای تمام ملیت های دنیا ساخته شده فقط به خاطر تخریب ماست؟

 ۲-یعنی ما انقدر پیشرفته و خواص هستیم که هنرمندان  تمام کشورهای دنیا تصمیم به شستشوی مغزی ما گرفته اند؟

آخیش. جا داره نفسی راحت بکشیم و به غرور ملی خودمون ببالیم!

با فرض قبول چنین مطلبی پس چرا همین سریالهای هالیوودی که ما از اونها به عنوان سریالهایی که برای از بین بردن جوونای ماساخته شده نام می بیریم؟ با مجوز ارشاد دوبله شده اند و وارد شبکه ویدئودی شده اند؟!

احتمالا جایی که از لحاظ مادی به بودجه هنری مسئولین کمک می کنه حرام نیست و حتی مستحب است چون شاید با جنین درآمد هایی از دوبله سریالهای هالیوودی بتونیم سریال بسیار زیبایی چون قلب یخی بسازیم.

قلب یخی سریالی که به کارگردانی محمد حسین لطیفی وارد شبکه رسانه های تصویری شده. سریالی که دقیقا و پلان به پلان اون از روی سریال فرار از زندان ساخته شده...

سریالی که توی هر قسمت از اون هنر یشه نقش اولش باید یک باکس سیگار بکشه (که صد البته این جوونای  ما رو تحت تاثیر نمی زاره و فرهنگ غلط جا نمی ندازه!!)

سریالی که حتی نوسنده اون به خودش زحمت نداده تا یه تغییر کوچولو به فیلم نامه فرار از زندان بده و بعد به اسم خوش به عنوان نویسنده قلب یخی بباله!! سریالی که کارگردانش تو چندین صحنه فراموش کرد بوم صدا تو  تو کادر تصویرش هست. کارگردانی که به هیچ عنوان روی بازی بازیگرانش کار نکرده و به شدت تحت تاثیر فرار از زندان و فیلهای هندی قرار گرفته.

حداقل اگه قرار است به تقلید سریالی رو بسازیم سعی کنیم روی بازی هنر پیشه هامون کار کنیم!

آیا دزدین یک هنر است؟ آیا کارگردانی که  پلان به پلان فیلمش رو از روی سریال فرار از زندان برداشته دزد نیست؟

چندیست که شاید واژه دزدی با هنر مانوس شده!

از اینها که بگذریم مگه این سریال ها(فرار از زندان و ...) مبتذل شناخته نشدند و برای شتشوی مغزی جونای ما ساخته نشده اند. پس به چه دلیل به هنر مند نما های خودمون اجازه میدیم از این سریالهای مبتذل تقلید کنند...

شاید اگر بخواهیم به محمد حسین لطیفی لقب دزد ندیم بهترین لقب هنرمند نماست

این پست ادامه خواهد داشت!

نمايش «هدا گابلر» به نويسندگي و كارگرداني «وحيد رهباني» توقیف شد.عکسهایی از این تئاتر که ظاهرا مبتذل و غیر شرعی هست  با گزارش کاملی از این تئاتر در ادامه مطلب قرار دادم.دوستان در صورت تمایل برای مطالعه بر روی ادامه مطلب کیلیک کنند.از دوست خوبم صاحب وبلاگ حس هفتم که در لینک وبلاگ هام قرارداره تشکر می کنم که این مطلب بسیار جالب و عجیب رو در اختیار من قرار داد.بسیار مطلب جالبه پیشنهاد می کنم بخونید!

دوستان خوبم نکاتی رو در باب نوشتن بهتون می گم و ممکنه که این نکات بهتون کمک کنه تا بهتر بنویسید. 

۱-هر شب قبل از خواب بنویسید هر چه قدر کم و کوتاه باشه مهم نیست!

(این کار ما رو عادت میده به نوشتن و کمک می کنه بعد از یه مدت نا خداگاه میزان نوشته هامون افزایش پیدا کنه)

۲-گاهی بنویسید فقط برای دلتان .

(گاهی بنویسید و بنویسید برای دل خودتان.برای ارضا شدن روحیه خودتان.اکثرا نوشته های که اینگونه بودند موفق و پر مخاطب از آب در اومده)

۳-در مواقع حال بدی و روحی بد بنویسید.

(اکثرا نویسنده های معروف نوشته های قشنگ و مشهور خودشون رو تو لحظاتی نوشتن که روحیه و حال بحرانی داشته اند!)

۴- اگر زندگی پر فراز و نشیبی دارید خوشحال باشید!

(بالغ بر ۹۰ در صد نویسندگان موفق رو اگر زندگی نامشون رو بخونیم میبینیم که بسیار پر اتفاق و فراز و نشیب بوده)

۵-از همه مهتر بخوانیم

(حتی شده روزی یک ربع هم مطالعه داشته باشم و چشمامون رو به خوندن و مطالعه عادت بدیم)

رک -مختصر- بی حاشیه

آخ آخ یاد کسایی افتادم که می خواستند هنر بخونن و با خانوادشون مشکل داشتن.

پدر: کلت باد داره الان نمی فهمی بزار وقتی وارد زندگی شدی با خودت میگی چه گهی خوردی که تئاتر خوندی

فرزند: بابا من یه عاشقم  یه عاشق. تئاترو دوست دارم و مادیات واسم مهم نیست

پدر: ....به این عشق. برو هر گ... می خوای بشی بشو!!!

آه خدای من تئاتر و پول مسئله این است!

نه مسئله این است رتبه و مقام هنر مندان تئاتر در کشور بسیار بالاست!!!!!!!!!!! مسئل این است

آه خدای من چه راحت مجوز می گیرند کار های هنری و چه بی دق دقه هستند هنر مندان تئاتر!!

پول یا هنر.

ای کاش این هنر زیبا دست نا اهلان نمی افتاد و می شد پا در صحنه هنر گذاشت و هیچ بی حرمتی ندید.

خدای من چه قدر ارزان است بلیط های تئاتر. فقط ۱۰۰۰۰ تومان. با وجود هدفمندی یارانه ها چه خوب می شه رفت و تئاتر دید

خدایا شکرت که انقدر به این هنر بها دادند و میدن و خواهند داد!!!

آیا نا و توانی برای نوشتن هست؟؟

ملک سلیمانی فیلمی متفاوت به کارگردانی شهریار بحرانی می باشد که هم اکنون در حال اکران است. ملک سلیمان نسبت به فیلمهای در حال اکران سینمای ایران تفاوت فاحش و بسیاری دارد. ساختار فیلم و موسیقی و حرکات دوربین به گونه ای طراحی شده که فیلم ترسناک از آب در بیاید. موسیقی بسیار زیبایی این فیلم کاملا نقش به سزایی در وحشت ملک سلیمان دارد. موسیقی فیلم به گونه ای ساخته شده که اگر آن را از فیلم حذف کنیم فیلم از نظر وحشت و ترس چیزی برای گفتن ندارد.پیشنهاد می کنم این فیلم را ببینید و بر اساس منطق خودتان یک رقم برای ساخت فیلم تخمین بزنید. به نظر از شما بودجه ۵ میلیاردی برای ساخت این فیلم به گونه ای استفاده شد که بتوانیم بگوییم که ملک سلیمان در ژانر وحشت حرفی برای گفتن دارد! حرکات دوربین و حتی جلوه های ویژه فیلم کپی برداری از فیلمهای وحشت هالیوود است.جلوه های ویژه این فیلم من رو یاد جلوه های ویژه فیلمهای ترسناک ۵۰ سال پیش هالیوود می اندازد.

در واقع وجود چنین فیلم هایی کاملا مورد نیاز است در سینمای ما و مردم ما کاملا تشنه دیدن فیلمهایی هستند که کمی متفاوت تر باشند. قطعا ملک سلیمون توانسته این تفاوت رو به وجود بیاره و این از فروش فیلم کاملا مشخص و پیدا می باشد.مردم ما از دیدن فیلمهای مبتذل مثلا کمدی که بسیار در سینمای ما اکران می شه خسته شده اند.

امیدوارم که با همکاری مسئولین بتوانیم سینما را از ساخت فیلم های مبتذل کمدی دور کنیم و به مخاطمان این اجازه رو بدیم که دیدن فیلمهای ایرانی در ژانرهای مختلف رو تجربه کنه.

البته قطعا من هنر مند نیستم و قلمم هم اثری نداره اما از نظر روانی برای تخلیه شدن یک متنی رو که نوشتم برایتون می زارم که حتی اگه ۱ نفر هم بخونتش کامل برام کافیه .شاید یه کوچولو شما رو تحریک کرده باشم تا ازهنر نوشتن بهره مند شید.مرسی

او

او خندید،من گریه کردم

او گریه کرد،من دق کردم

او زاری کرد،من خاک شدم

او خود را به در و دیوار زد،بر سنگ قبرم برگ ریخت

او از دست رفت،برگهای خزان سنگ قبرم با حرکت نسیم رقصیدند

او دید رقص برگهای خزان را روی سنگ قبرم

او دید و بی توجه برگهای خزان را زیر پایش له کرد

او بود و نبود...

او به حال برگهای پاییزی گریست و به حال سنگ قبر خندید

او می دانست، اما ندانست

اما لبخند می زد به پوسیده شدن جسم

و جسم هم لبخند زد

او شاد شد و جسم پوسیده خوشحال از این که او شاد شده

کبوتری را که بر سنگ قبرم آه کشید ندیدم،اما او را دیدم

و او رقص برگ های سنگ قبر مرا دید و خندید...

او قه قه می زد از فرت زاری...

او خود را به در و دیوار می کوبید...

او خاک را شرمنده کرد...

او برگ ها را بوسید

اما نمیدانست که دیگر دیر شده

بالاخره فهمید

اما دیر شده...دیر

دوستان در صورت تمایل می تونند به بخش پیوندهای وبلاگ مراجعه کنند و مطلب رو بخونند.